Please use this identifier to cite or link to this item: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/15689
Title: Controlled release of lidocaine and diclofenac from chitosan particles
Other Titles: การปลดปล่อยแบบควบคุมของลิโดเคนและไดโคลฟีแนกจากอนุภาคไคโตซาน
Authors: Rattana Miphokasap
Advisors: Mongkol Sukwattanasinitt
Other author: Chulalongkorn University. Faculty of Science
Advisor's Email: smongkol@chula.ac.th
Subjects: Lidocaine
Diclofenac
Chitosan
Drug
Issue Date: 2007
Publisher: Chulalongkorn University
Abstract: Chitosan was used for controlled release of drug models, lidocaine and diclofenac. Chitosan/surfactant/polyanion particles were prepared with polyanion as the coacervation crosslink agent. The drug loaded chitosan particles were characterized for particle size, morphology, drug loading efficiency and in vitro release, which were found dependent on the factors of chitosan concentration, drug concentration and polyanion types. the particle size of chitosan/surfactant/polyanion particles were increased with the chitosan concentration in range of 10-30 micrometers. Two different methods were used for drug loading, incubation can loaded drug more than incorporation. The maximum loading efficiencies of drug were 80% for lidocaine and 70% for diclofenac, using incubation method. The loading efficiency was significantly decreased by the increase of initial drug concentration. In vitro release study at pH 7.4 showed a release profile consisting of an initial burst in the first 30 minutes and a continuous slow release for 8 hours for both drug models.
Other Abstract: ไคโตซานถูกนำมาใช้ในการศึกษาการควบคุมการปลดปล่อยยา 2 ชนิด คือ ลิโดเคน และ ไดโคลฟีแนก อนุภาคไคโตซานถูกเตรียมขึ้นโดยใช้พอลิแอนไอออนเป็นสารเชื่อมขวางด้วยวิธีตกตะกอน อนุภาคของไคโตซานที่มีการบรรจุยาแล้วถูกศึกษาในด้านของขนาดอนุภาค, สรีระวิทยา, ประสิทธิภาพในการบรรจุยา และการปลดปล่อยยาในภาวะจำลอง ซึ่งขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย คือ ความเข้มข้นของไคโตซานและยารวมถึงชนิดของพอลิแอนไอออน ขนาดของอนุภาคไคโตซานเพิ่มขึ้นจากความเข้มข้นของไคโตซานในช่วง 10-30 ไมโครเมตร วิธีการบรรจุยาที่แตกต่างกันทั้ง 2 วิธีมีประสิทธิภาพในการบรรจุยาต่างกันคือ การบรรจุยาหลังจากเกิดการเชื่อมขวางไคโตซานแล้วมีประสิทธิภาพมากกว่าการบรรจุยาก่อนเกิดการเชื่อมขวาง ประสิทธิภาพในการบรรจุยาสูงสุดของลิโดเคนคือ 80% และไดโคลฟีแนกคือ 70% ด้วยวิธีบรรจุยาแบบหลังจากเกิดการเชื่อมขวางไคโตซานแล้ว เมื่อเพิ่มความเข้มข้นของยาพบว่าประสิทธิภาพในการบรรจุยาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในการศึกษาการปลดปล่อยยาที่ pH 7.4 แสดงให้เห็นว่ารูปแบบการปลดปล่อยยาของทั้ง 2 ชนิดประกอบด้วยการปลดปล่อยยาอย่างรวดเร็วในช่วง 30 นาทีแรก และปลดปล่อยยาอย่างช้าๆ ต่อเนื่องถึง 8 ชั่วโมง
Description: Thesis (M.Sc.)--Chulalongkorn University, 2007
Degree Name: Master of Science
Degree Level: Master's Degree
Degree Discipline: Petrochemistry and Polymer Science
URI: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/15689
URI: http://doi.org/10.14457/CU.the.2007.2129
metadata.dc.identifier.DOI: 10.14457/CU.the.2007.2129
Type: Thesis
Appears in Collections:Sci - Theses

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Rattana_Mi.pdf3.11 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.