Please use this identifier to cite or link to this item: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/48248
Title: คำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธ ในภาษากรุงเทพฯ และภาษาอุดรธานี การเปรียบเทียบด้านความหมายและรูป
Other Titles: Yes-No questions in Bangkok and Udon Thani dialects : a comparison of meaning and form
Authors: วัชระ โพธิสรณ์
Advisors: เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์
Other author: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
Advisor's Email: ไม่มีข้อมูล
Subjects: ภาษาไทย -- คำถาม (ไวยากรณ์)
Issue Date: 2529
Publisher: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Abstract: การวิจัยเรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์และเปรียบเทียบดูลักษณะความคล้ายคลึงและความแตกต่างกันของประโยคคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธ ในภาษากรุงเทพฯ และภาษาอุดรธานีทั้งในด้านรูปและความหมาย โดยใช้วิธีการของทฤษฎีไวยากรณ์ปริวรรคแปรรูปในการศึกษาเรื่องรูปและใช้การวิเคราะห์ความหมายย่อย ในการศึกษาเรื่องความหมาย ผลการศึกษา ในด้านรูปภาษากรุงเทพฯ และภาษาอุดรธานี มีโครงสร้างผิวและโครงสร้างลึกของประโยคคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธ ใน 4 พวกใหญ่เหมือนกัน ต่างกันเพียงชนิดเดียว คือ คำถามที่มีส่วนท้าย หรือเปล่า ซึ่งปรากฏเฉพาะในภาษากรุงเทพฯมีน้อยกว่าในภาษาอุดรธานีโดยในภาษากรุงเทพฯมี 2 หน่วยได้แก่ไหม กับ หรือในขณะที่ภาษาอุดรธานีมี 4 หน่วยได้แก่ boo, boo, tii และ waa ซึ่งทำให้ส่วนท้ายคำถามชนิดอื่นมีจำนวนไม่เท่ากันตามไปด้วย ในด้านความหมายปรากฎว่ามีเกณฑ์ทางความหมาย 6 เกณฑ์ที่สามารถใช้จำแนกประเภทคำถามแบบตอบรับ-ปฏิเสธที่มีสวนท้ายคำถามชนิดต่างๆ ได้มีเกณฑ์ [+เป็นกลาง] เท่านั้นที่สามารถใช้จำแนกคำถามได้เฉพาะในภาษากรุงเทพฯและเกณฑ์ [+สนใจมาก] เท่านั้นที่สามารถใช้จำแนกคำถามได้เฉพาะในภาษาอุดรธานี
Other Abstract: This is an analytical and comparative study of Yes-No Questions in the Bangkok and the Udon Thani Thai Dialects, dealing with both form and meaning. The Generative Transformational Approach is adopted for the analysis of form while the semantic componential analysis is adopted for the study of meaning. The study reveals that both dialects have a similar structural system of four type of Yes-No Question, at the deep as well as at the surface level. The only differences are the question of the rww plaaw type, which exists only in the Bangkok dialect, and the number of question particles. There are only two in the Bangkok Thai : rww and maj, while there are four in the Udon Thani Thai boo, boo, tii and waa, which leads also to discrepancy in the number of other types of question constituent. For the study of meaning, six major semantic features can be mutually used to differentiate Yes-No Questions in both dialects. One minor feature, [+ neutral], can be used only in the Bangkok Thai while another feature, [+ attentive], can be used only in the Udon thani Thai.
Description: วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529
Degree Name: อักษรศาสตรมหาบัณฑิต
Degree Level: ปริญญาโท
Degree Discipline: ภาษาศาสตร์
URI: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/48248
ISBN: 9745667803
Type: Thesis
Appears in Collections:Grad - Theses

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Watchara_ph_front.pdf1.2 MBAdobe PDFView/Open
Watchara_ph_ch1.pdf3.16 MBAdobe PDFView/Open
Watchara_ph_ch2.pdf3.62 MBAdobe PDFView/Open
Watchara_ph_ch3.pdf6.7 MBAdobe PDFView/Open
Watchara_ph_ch4.pdf674.87 kBAdobe PDFView/Open
Watchara_ph_back.pdf647.13 kBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.