Please use this identifier to cite or link to this item: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/61003
Title: Bioactive compounds from the leaves of Murraya paniculata (L.) Jack
Other Titles: สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากใบแก้ว Murraya paniculata (L.) Jack
Authors: Nawara Samritsakulchai
Advisors: Warinthorn Chavasiri
Preecha Lertpratchya
Other author: Chulalongkorn University. Faculty of Science
Issue Date: 2016
Publisher: Chulalongkorn University
Abstract: Murraya paniculata (L.) Jack is a tropical evergreen rounded shrub found in South and Southeast Asia, China and Australia. Recent phytochemical studies revealed a positive correlation between the traditional usage and several groups of active constituents in the class of coumarin, cinnamate, flavone and polyphenol. In this work, thirty-three compounds were isolated from the leaves of M. paniculata. 2,6,2′,6′-Tetramethoxy-4,4′-bis-(1,2-trans-2,3-epoxy-1-hydroxypropyl) biphenyl (20) and medioresinol (21) were reported for the first time as constituents in this plant. Antifeedant, insecticidal, repellent, antibacterial, antioxidant, anti-inflammatory and antihuman carbonic anhydrase II activities of some isolated compounds were investigated. The MeOH extract exhibited antifeedant activity against S. litura larva with 62% antifeedant index. Insecticidal activity of three main compounds, murrangatin acetate (5), auraptene (2) and phebalosin (3) exhibited the high percentage of larval mortality in range of 80-93%, together with good repellent activity. Only scopoletin (12) displayed moderate antioxidant activity with IC50 289 µg/mL. Nonetheless, all compounds did not show antibacterial and anti-inflammatory activity. Interestingly, murpaniculol (17) and octanoyl coumarin (35) inhibited the activity of human carbonic anhydrase II at the lowest concentration of <0.032 µM.
Other Abstract: แก้วเป็นพืชเขตร้อนที่มีลักษณะเป็นไม้พุ่มกลมสีเขียวชอุ่ม พบในภูมิภาคเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีนและออสเตรเลีย การศึกษาทางพฤกษเคมีเมื่อไม่นานมานี้ยืนยันความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างการใช้งานแบบดั้งเดิมกับสารออกฤทธิ์ที่หลากหลายขององค์ประกอบในกลุ่มคูมาริน ซินนาเมต ฟลาโวนและพอลิฟีนอล ในงานวิจัยนี้ ได้แยกสารสามสิบสามตัวจากใบแก้ว 2,6,2′,6′-เททระเมทอกซี-4,4′-บิส-(1,2-แทรนส์-2,3-อิพอกซี-1-ไฮดรอกซีโพรพิล)ไบเฟนิล (20) และเมดิโอเรสินอล (21) ถูกรายงานครั้งแรกว่าเป็นส่วนประกอบในพืชชนิดนี้ ได้ทดสอบฤทธิ์ต้านการกินของแมลง ฤทธิ์ฆ่าแมลง ฤทธิ์ไล่แมลง ฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ฤทธิ์ต้านการอักเสบและฤทธิ์ต้านฮิวแมนคาร์บอนิกแอนไฮเดรส II ของสารบางชนิด สารสกัดจากเมทานอลมีฤทธิ์ต้านการกินของหนอนกระทู้ผักด้วยดัชนีต้านการกิน 62% ฤทธิ์ฆ่าแมลงของสารหลัก 3 ชนิด ได้แก่ เมอแรงกทินแอซิเทต (5), ออแรปทีน (2) และพีบาโลซิน (3) แสดงให้เห็นถึงอัตราการตายของตัวอ่อนในช่วง 80-93% ร่วมกับฤทธิ์การไล่ที่ดี มีเพียงสโกโปเลทิน (12) มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระปานกลางด้วยค่า IC50 289 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร อย่างไรก็ตามสารทั้งหมดไม่แสดงฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียและต้านการอักเสบ เป็นที่น่าสนใจว่าเมอพานิคูลอล (17) และออกทาโนอิลคูมาริน (35) สามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ฮิวแมนคาร์บอนิกแอนไฮเดรส II ที่ความเข้มข้นต่ำสุด (<0.032 ไมโครโมลาร์)
Description: Thesis (M.Sc.)--Chulalongkorn University, 2016
Degree Name: Master of Science
Degree Level: Master's Degree
Degree Discipline: Chemistry
URI: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/61003
Type: Thesis
Appears in Collections:Sci - Theses

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
5772025623.pdf7.91 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.